انتخاب صفحه
شماره 4432 - یکشنبه 16 مهر 1396
شماره های پیشین:

اشتغال زنان و ضرورت‌های اجتماعی 

اعظم ملازم*


مشاركت زنان در فعاليت اجتماعي و شغلي، نماد تجلي رونق بازار كار و توسعه اقتصادي در بسياري از كشورهاي صنعتي و در حال توسعه گرديده و دنياي جديدي را در بهره‌وري و كارآيي اقتصادي شكوفا ساخت حضور روزافزون‌ این قشر در عرصه انجام امور خارج از خانه علاوه بر تقويت حس اعتماد به نفس، استقلال، قدرت روياروئي با مشكلات و تصميم گيري و برخورد مناسب با رويدادها و حوادث موجبات پايبندي و استحكام آنان در حفظ و حراست از كيان خانواده را بوجود آورده است بطوري كه امروزه‌ این مشاركت يكي از مهمترين شاخص‌هاي توسعه و نوسازي اقتصاد ملي كشورها می‌‌باشد، به گونه‌اي كه زنان با كار و فعاليت اجتماعي و دريافت مزد در قبال كار ضمن استقلال اجتماعي و آگاهي و تبادل اطلاعات علمی‌‌توانسته اند در برنامه ريزي و حل مسائل و مشكلات خانه و محيط كار مشاركت و تصميم‌گيري نمايند.‌ ليكن تبعيض و بي‌عدالتي در تحقق حقوق شغلي زنان و عدم توجه به تجربه‌ها‌ي نا آشكار آنان موجب شده تا این قشر عليرغم توانائي‌هاي والاي خود بواسطه ديدگاه‌هاي غيرمنطقي همواره در معرض بروز و ابتلا به آسيب‌هاي مختلف اجتماعي قرار گيرند.‌
دلايل پائين بودن سهم اشتغال زنان در ایران:
1- وجود برخي نگرش‌هاي فرهنگي و اجتماعي به اشتغال زنان
2- وجود قوانين و مقررات حاكم بر بازار كار كه بعضا منجر به افزايش هزينه كارفرما و عدم استفاده از نيروي كار زنان می‌‌گردد.‌
3- عدم تناسب محيط كار در بسياري از فعاليت‌هاي كارگري و بروز مسائل و مشكلات براي زنان.‌
4- پايين بودن سطح مهارت‌ها‌ي فني و حرفه‌اي‌.‌
نگرش‌هاي فرهنگي سنتي نسبت به حضور زن در اجتماع بيرون از خانه و اشتغال به كار وي و عدم وجود قوانين و مقررات حمايت و همچنين محدوديت شغل و عدم تناسب محيط‌ها‌ي  موجود اشتغال براي بانوان از موانع بارز حضور زنان در حوزه‌ها‌ي اشتغال و فعاليت‌ها‌ي اقتصاديست.‌
بيكاري و تقاضاي فراوان كار از سوي مردان و همچنين تبعيض جنسيتي حاكم بر تفكر مديران و كارفرمايان موجب گرديده است تا زنان همواره رتبه دوم انتخاب و فعاليت در حوزه اقتصادي را داشته باشند.‌ تحمل هزينه‌ها‌ي مضاعف در بكارگيري و استفاده از خدمات زنان (اولين گروهي هستند كه با شروع ركود اقتصادي حاكم بر بازار يا شغل خود را از دست می‌‌دهند و يا اصلا شغلي  بدست نمی‌‌آورند.‌
  راهكارهاي پيشنهادي جهت افزايش مشاركت زنان در حوزه اشتغال و كارآفريني:
1- ايجاد تحول و عبور از نگرش سنتي به نگرش ارزشي و جايگاه زن در بازار كار و توسعه اقتصادي.‌
2- تهيه، تنظيم و تصويب قوانين حمايتي در بكارگيري زنان در اشتغال فعال كشور.‌
3- رفع تبعيض و ديدگاه‌هاي جنسيتي نسبت به جذب در بازار كار و مديريت و كارآفريني زنان در جامعه.‌
4- توجه به توسعه دانش و مهارت‌ها‌ي فني و حرفه‌اي‌ زنان و اعتلاي آن از طريق برگزاري دوره‌ها‌ي كوتاه مدت علمی‌‌و كاربردي.‌
5- رفع موانع اقتصادي، سياسي، فرهنگي، توسعه و گسترش مشاركت زنان در‌ ایجاد بازار كار از طريق منابع دولتي و تسهیلات بانكي با شرايط آسان.‌
6- افزايش حقوق مالكيت زنان در جامعه.‌ 
گرچه حضور زنان در عرصه‌ها‌ی اجتماعی و اشتغال آنان در واحدهای تولیدی و صنعتی توانسته است در فرآیند توسعه اقتصادی کشور موثر گردد.‌لیکن به لحاظ برخی از نگرش‌ها‌ و باورهای سنتی و همچنین عوامل و موانع مختلف فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و قانونی از حمایت‌ها‌ی دولتی و اجتماعی برخوردار نبوده و همین امر مانع از افزایش مشارکت زنان در فعالیت‌ها‌ی اقتصادی گردیده است.‌
*کارشناس ارشد  مطالعات فرهنگ و رسانه


 

لطفا نظر خود را درباره این مطلب بیان نمایید

draggablePen